شیندخت و بجنورد

خانه         يادداشت‌های روزانه         > بجنورد <         اشعار ترکی         آشپزخانه         فوتوبلاگ

17, 2015 04:24

 

آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (7)

 

دللال له،کاسبله،آقاشکرالله نئنگ دورئنه یئ قئلدئلن: آقا شکرالله!یوسف هایره گئددئ ؟ آقا شکرالله !یوسف روسیه یه قاچدئ؟ آقا شکرالله بو اوقلان؛اسفراینئنگ بیئ نئنگ اوقلئ دئ،یوسفئ توتللن!آقا شکرالله ...آقا شکرالله.... آقا شکرالله ال سئلکدئ : من هاردن بیلیم ایستیه نم ائدسئن ایه بیلئدئم مینئنده نمه با که ایلیئنئ توتردئم!سوره گئردئ دیکانه. بیرئ دئدئ عجب ایشی ائددئ بو یوسف؟ ارغه هئچکئمه هئشدمه دئمدئ،توتللن داغ چکللن!اوبیرئ دئدئ: موشگل،قزاق له رئنگ الئن نن قورتئن سئن! گین باتودئ،قرنقئلئق ایششئقلئ قئنگ ایچئنه یول آچودئ. کاسبله چراغله رئ؛توری،لمپا، فانوس یاخودئلن،مؤمن له مسجد له طرفئنه یوله دیشو دئلن .میسگر له ،کفاشله ال ایشدن چکودئلن،بیرشمال چپ طرفدن گلدئ،درخت له رئنگ بلک له رئنئنگ بللک بللکئ بلند اولدئ. حمام نورئنگ خندقئ نن پوخ و سیماقئنگ ایسسئنئ گتئردئ،دود آسمانئ توددئ،حیوانئنگ خوشگه سئنئنگ یاخماقئن نن خبر بئردئ. سبا آخشم سبزه میدانده بیردن بو سئزآقزله ره دیشدئ: خبر گتئرئددئللن یوسف مرزدن گئچئددئ.

غوجه کئششی بویره کئ یئ تئشدئ چوپو قئنه نئچه مککم پوک ووردئ،ائلن اوتئ چوپوقئنگ آقزئنده دیرلتدئ،سوره دودئنئ آقزدن و بئرن نن دیزه بئردئ. من اونئنگ آبی گئزله رئنده بیر شیطانلئق گئردئم،سوره سورئشدئم: یوسف نم اولدئ؟روسیه ده قالدئ؟الآن اونده دئ؟ غوجه منه باخدئ اووخد دئدئ: یو،وخدی روسیه بولشیویکی اولدئ یوسفم عشق آباد دن بوژنورده گلدئ. من ذوقئن نن دئدئم: الآن مونده دئ؟! دئدئ: هه! دئدئم : قزاق له اونئ توتمدئلن؟ دئدئ: وخدی گلدئ بویره،حکومت عوض اولودئ،سردارئ اعدام ائدو دئلن، رضاشاه تخت ده اوتورودئ،قزاق وقزاق باشئ دن ،فراش و فراش باشئ دن هیچ نشان قالمودئ،نه بی قالودئ نه بی زاده،ایت ایه سئنئ تانئ مسدئ. من دئدئم: پس یوسفئ توت مدئلن؟ دئدئ : یو! دئدئم : آقا آتئ نن گلودئ؟ دئدئ: یو ! دئدئم : پس آتئ نم ائدودئ؟ دئدئ: جانئ نئ انقلابی اورئس له ردن آتئنگ قیمتئنه ساتن آلودئ یو قاچودئ گلودئ بویانه. من دئدئم: بیلینگ ایندئ هارده دئ؟دیرئ دئ؟ ائلئ دئ؟ دئدئ: دیرئ دئ اما ائلئ نن چوخ فرقئ یوخدئ. من کیچی یئدئم،گئزئم ده ایندئ یوسف بیر پهلوانئ دئ که باشه رودئ بیر قیمتلئ آتئ بیر بی زاده نئنگ الئن نن قا چئرتسئن،فراشله قزاق له رئنگ الئن نن قاچسئن مرزدن گئچسئن، شوجته ایستیردئم بئله بیر آدمئ گئریم،اویئ دئ که دئدئم: اولیه منئ اونئنگ یانئنه ائرتنگ؟ غوجه کئششئ قاه قاه گیلدئ،دود آقزو بئرنئن نن چئخدئ،سوره ائکسئرمه یه دیشدئ،یاش گئزله رئنه اوتئردئ،یئرئن نن توردئ،زحمتئ نن ایاق ایستئنده دوردئ یو منه دئدئ: چاقا! شو کورسئچه که ایستئنده اوتئرئددنگ،شو دئ کئ یوسف همیشه ایستئنده اوتئرردئ. من توردئم،کئینه،چرب و قره کورسئچه یه باخدئم بئله دئ کئ یوسفئ گئریم. وخدی باش گئتردئم غوجه کئششئ ایراق اولودئ .

قئچ له رئ بیرئ مشرئقه او بیرئ سئ مغربه گئدردئ. ،قددئ ایئلودئ،تممان اینئنده دورمسدئ،تنه سئ ایاق له رئ نئنگ ایستئنده اوینیردئ،گئددئ قوه چئ له رئنگ کوچه سئنه گئردئ،حممام نورئنگ ایلبئن نن گئچدئ،ترکمن ملله یه گئردئ یو ایتدئ. بابا شکرالله دیکانئن نن چئخدئ، اویم قه ررو دئ،بوی ایودئ،سققال آقارتودئ، تیتئرن سه سسئ نن دئدئ: اقول! یوسف هایره گئددئ؟ من دئدئم: یوسف؟! او دئدئ: بو غوجه کئششئ که بورده اوتئرودئ؟ من آقزئ آچچئق قوه چی له رئنگ کوچه سئنه باخدئم و دئدئم: گئددئ ترکمن ملله یه. بابا شکرالله اوتئردئ شو کورسئچه نئنگ ایستئنده کئ نئچه دیقه مونن ایلی یوسف اوتئرودئ،سوره منئنگ ال له رئمئ ائز پورمیج ال له رئنده توددئ یو دئدئ: سنئ چئن بی زاده و آق آتئنئنگ قصه سئنئ دئدئ؟ من دئدئم: بله، سئز هاردن بیلیه نگئز؟ دئدئ: خاب ،یککه سنئ چئن دئمددئ. دئدئم: میه بو شو یوسف ده یی؟ بابا شکرالله گیلدئ یو دئدئ: یو ! یو یو ! او یوسف ده یی، بو بیر بدبخت شیره کش دئ کئ جوانلئقئنئ بای بئرئددئ. سوره منئنگ ایزئمئ ائککئ الئنئنگ اورته سئنده توددئ یو گئزیومدئ یو دئدئ: سنم مونئ باشئنگ نن چئخارت کئ بو،او یوسف دئ! او یوسف کئ شیره کش دیلئدئ،یو یو اویوسف ده یی؟ هه؟ من باش ترپه ددئم و دئدئم: هه ،بو ،او یوسف ده یی! آخشم اولودئ،بابا شکرالله بیر آدامسئ مسدگی منه بئردئ یو دئدئ: هنئز گئجه اولمددئ گئد ائوه.آخشم قرنقئ لئقدن قاچردئ،اذان کوچه خیابانده چاقئرردئ،کفاش له موشته له رئ،میسگرله چکش له رئ یئرده قویودئلن،کاسئبله تام دیکان ایلیئنده وضو توتردئلن. بازار چه دن کئ چئخدئم فلکه یئ دئ یو داشلئ کوچه نئنگ یئرئنده بیرگئنگ خیابان،او طرفه یول چکدئم. هنئز یوسف و آق آتئنگ فکرئ باشئمده یئدئ.


دلال ها ،کاسبها،گرد آقا شکرالله جمع شدند: آقا شکرالله!یوسف کجا رفت؟ آقا شکرالله!یوسف به روسیه فرار کرد؟ آقا شکرالله این پسر ،پسربیک اسفراین است یوسف را خواهند گرفت!آقا شکرالله ....آقا شکرالله.... آقا شکرالله دست تکان داد: من از کجا بدانم میخواهد چکار کند؟ اگه میدانستم در مغزش چه میگذرد که جلو گیرش میشدم!سپس وارد مغازه شد. یکی گفت: عجب کاری این یوسف کرد! رند حقه باز به هیچکس هیچی نگفت،خواهند گرفت داغ خواهند کشید! آن یکی گفت: مشگل از دست قزاق ها رهایی یابد. آفتاب فرو نشسته بود،تاریکی به درون روشنائی راه گشوده بود.کسبه چراغها را ؛توری ،لامپا،فانوس روشن کرده بودند. مؤمنان بسوی مسجد ها راه افتاده بودند.مسگر ها کفاشها دست از کار کشیده بودند.بادی از سمت چپ وزید.صدای بلک بلک برگ درختان بلند شد،از خندق حمام نوربوی مدفوع و ادرار آورد،دود آسمان را فرا گرفته بود و خبر از سوزاندن تپاله ی حیوانی میداد. فردا غروب در سبزه میدان ناگهان حرفی در افواه افتاد:خبر آورده اند ؛یوسف از مرزگذشته است.

پیرمرد به اینجا که رسید چند پک محکم به چپقش زد،آتش مرده را برسر چپق زنده کرد،سپس دودش را از دهان و بینی بیرون داد. من دردیدگان آبی او نوعی شیطانی دیدم،سپس پرسیدم: یوسف چه شد؟ درروسیه ماند؟ حالا آنجاست؟ پیر به من نگاه کرد آنوقت گفت: نه ،وقتی روسیه بلشویکی شد یوسفم از عشق آباد به بجنورد آمد. من با ذوق گفتم:الان اینجاست؟! گفت: بله. گفتم: قزاق ها اونا نگرفتن؟ گفت: وقتی اینجا آمد حکومت تغییر کرده بود،سردار اعدام شده بود،رضا شاه بر تخت نشسته بود،از قزاق و قزاق باشی،فراش و فراش باشی هیچ نشانی نمانده بود،نه بیک مانده بودو نه بیک زاده،سگ صاحبش را نمی شناخت. من گفتم:پس یوسف را نگرفتند؟ گفت: نه. گفتم : بااسب سفید آمده بود؟ گفت: نه . گفتم: پس اسب را چه کرده بود؟ گفت: جانش را از روسهای انقلابی به قیمت اسب خریده بودو فرارکرده بودآمده بود اینطرف. من گفتم: میدانی حالا کجاست؟ زنده است ؟ مرده است؟ گفت: زنده است اما با مرده تفاوتی ندارد. من کوچک بودم ،حالا یوسف در چشمم یک قهرمان بود که توانسته بود یک اسب گرانبها را از دست یک بیک زاده فراری دهد ،از دست فراشها و قزاق ها فرارکند و از مرز بگذرد،به همین جهت میخواستم چنین آدمی را ببینم ،این بود که گفتم: میشه منو پیش او ببری؟ پیرمرد قاه قاه خندید،دود از دهان و بینی اش درآمد سپس به سرفه افتاد،اشگ در دیدگانش نشست،از جایش بلند شد ،بزحمت روی دو پایش ایستاد به من گفت: بچه ! همین کرسیچه که رویش نشسته ای همانست که یوسف همیشه رویش می نشست. من برخاستم به کرسیچه ی کهنه و چرب و سیاه نگاه کردم چنانکه گویی یوسف رامی بینم. وقتی سربرداشتم پیرمرد دور شده بود.
لنگهایش یکی به مشرق ،اون دیگری به مغرب میرفت. قامت خم کرده بود، شلوار در برش نمی ایستاد،تنه اش روی پاهایش بازی میکرد.رفت وارد کوچه ی قهوه چی ها شد، از مقابل حممام نور گذشت،وارد محله ی ترکمن ها شد و گم شد. بابا شکرالله از مغازه اش بیرون آمد،اوهم پیرشده بود،قامت خم کرده بود،ریش سفید کرده بود،باصدای لرزان گفت: پسر!یوسف کجا رفت؟ من گفتم : یوسف؟! او گفت: این پیر مرد که اینجا نشسته بود؟ من با دهان باز به کوچه ی قهوه چی ها نگاه کردم و گفتم: رفت به محله ی ترکمن ها. بابا شکرالله نشست روی همان کرسیچه یی که چند دقیقه پیش از این یوسف نشسته بود،سپس دستهای کوچک مرا در دستهای چروکیده ی خود گرفت و گفت: برای تو قصه ی بیک زاده و اسب سفیدش را گفت؟ من گفتم: بله ،شما از کجا میدانید؟ گفت: خوب تنها برای تو نگفته. گفتم: مگه این ،همان یوسف نیست؟ بابا شکرالله خندیدو گفت: نه! نه نه اون یوسف نیست،این،بدبختی شیرکش است که جوانی اش را باخته است! سپس صورت مرا میان دو دستش گرفت و چشم بست و گفت: تو هم اینرا از سرت بیرون کن که این ،آن یوسف است،آن یوسف که شیره کش نبود،نه نه اون یوسف نیست! ها؟ من سر تکان دادم و گفتم:بله،این،اون یوسف نیست! غروب شده بود،بابا شکرالله یک آدامس مسدگی به من داد و گفت: هنوز شب نشده برو خانه. غروب از تاریکی فرار میکرد،اذان در کوچه و خیابان فرا میخواند. کفاشها مشته ها را ،مسگر ها چکش هارا زمین گذاشته بودند. کاسبها همه جلوی مغازه ها وضو میگرفتند. از بازار چه که بیرون آمدم میدان بودو جای کوچه سنگی یک خیابان عریض،راه کشیدم به آنسو،هنوز فکریوسف و اسب سفید در سرم بود. (پایان)


 
 

 

 

Links

بانک اطلاعاتی بجنوردی‌ها

Recent

دو عکس قدیمی از مدرسه ی ناهید
آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (7)
آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (6)
آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (5)
آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (4)
آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (3)
« آت مینن کئ دئ» / اسب مال سوار است (2)
آت مینن کئ دئ (اولکی پای)/ اسب مال سوار است (1)
ایریمنگ سئزلره / خانم سوسن قاسم آبادی
بی اخلاقی در سایت اترک نیوز ( خراسان شمالی)

Archives

2016
2015
2015
2015
2014
2014
2014
2014
2014
2013
2013
2013
2013
2013
2012
2012
2012
2012
2012
2012
2012
2011
2011
2011
2011
2011
2010
2010
2010
2009
2009
2009
2009
2009
2008
2008
2008
2008
2008
2007
2007
2007
2007
2007
2006
2006
2006
2006
2006
2006

Logo


 

 

هرگونه برداشت از مطالب يا تصاوير اين وب‌لاگ بدون ذکر نام و آدرس ماخذ ممنوع است.
 
شراره انصاری
 

 

کليه‌ی حقوق اين سايت متعلق به شيندخت‌دات‌کام می‌باشد
 [ای‌ميل به سايت]  [ارسال اين صفحه به دوستان ]  []