شیندخت و بجنورد

خانه         يادداشت‌های روزانه         > بجنورد <         اشعار ترکی         آشپزخانه         فوتوبلاگ

7, 2015 05:30

 

آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (6)

 

یوسف اوسار الئنه توددئ ،ایاق رکابده قویدئ آرام آتئنگ ارخه سئنده اوتئردئ،سوره بوینئنه ال چکدئ ، آرام کفاشله رئنگ بازارچه سئنئنگ طرفنه سوردئ.قوه چی قلیان گتئردئ،بی زاده باش ترپه ددئ که ایستمیه.دللال له باش باشه ثویودئلن پچ پچ ائدردئلن،کاسب لردن بیرئ او بیرئ یه دئدئ:یوسف پول هاردن گه تئرئددئ؟ بیرئ دئدئ لابود آقا شکرالله بئرئددئ! دللال لردن بیرئ دیل آستئنده دئدئ: باشئنده نمه گئچیه؟ او بیرئ سئ دئدئ خودای لئقئ بو آت بیرمینن یوسف کمئن ایستیه یو کئ بو تازه تورن جوان.هرکئم بیرزادی دیردئ. یوسف بازارچه دن چپ قوله سوردئ،بازارئنگ راسته سئن نن گئچدئ،بالاخانه دن گئچدئ،میسگرله رئنگ دیکانئ نئنگ ایله یئن نن گئچدئ یئ تئشدئ جاجرمی نئنگ حمامئنه،چپ قوله سوردئ،بازارئنگ یوخارکئ راسته سئنه که یئ تئشدئ آت ایزئنی ائددئ منظر طرفه،دهنه نئ چکدئ،آت ائککئ ایاقئنگ ایستئنده دوردئ،شیهه چکدئ بئله کئ دویودی یوسف ایستیه نم ائدسئن ایه سئن نن کئمی ایستیردئ. بی زاده یئرئ نن توردئ،قئچئردئ : ائششی !نم ائدینگ؟! یوسف بلند قئچئردئ: بی!آت مینن کئ دئ!سوره ایاق قئسدئ دهنه نئ براخدئ،آت اوخ کمئن که کمانئنگ چلله سئن نن قورتئنسئن یئرئن نن سئچردئ.بیزاده ،دللال له،کاسب له ائزله رئنئ بازارئنگ آقزئنه یئ تئردئلن،آت و یوسف مسجد جامع دن گئچدئلن،گئزیوماقه توپئنگ ایاقئنه یئ تئشدئلن،کیچی کیچی راق اولدئلن سوره منظرئنگ دالئ سئنه شئوه لن دئلن و ایت دئلن.

کاسبله دللال له آقز له رئ آچچئق قالودئ،بی زاده رنگ ایزئن نن قاچودئ،حیران ایز ائددئ خلقه دئدئ: قه یئ تیه؟ تام باش ترپددئلن،کاسبله گئردئلن دیکان له ره،دللال له قه یئتدئلن کروانسریه.بئ چاره بی زاده سورئشدئ: گری نم ائدیم؟ بیرئ دئدئ : بی!گئد آقا شکرالله دن سورئش،او یوسفئ یاخشئ تانیه! آقا شکرالله قشقرئقدن دیزه چخودئ،بی اونه قارشئ گئددئ.آقا شکرالله دللال لردن بیریه اشاره ائددئ بیر زاد دئدئ.وخدی بی زاده آقا شکرالله یه یئ تئشدئ ،دللالم ائککئ کهر آتئ نن کروانسره دن دیزه چئخدئ. آقاشکرالله بی زاده یه دئدئ: من نن ائشئتینگ اوقولجان مین آته گئد قزاق باشئ یه خبر بئ،سوره ایز ائددئ دللاله دئدئ : عبدالله! متل اولمئنگ،بوجوان به یئ ائرت داشلئ کوچه ده قزاق باشئ نئنگ ائوئنه،تئز اولئنگ وخد گئچمه سئن! بی زاده نئنگ تام غرورئ سوو اولودئ،گئزئ یاشه اوتئرودئ،بیر قوزئ کمئن ساللانن قولاقئن نن،سئز قولاق آسن آته میندئ،عبدالله ایلی دن اویم دالئ دن گئددئلن داشلئ کوچه طرفه. آقاشکرالله باشئنئ ترپددئ یودیل آستئنده دئدئ:خودای سنئ لعنت ائدسئن یوسف!

یوسف افسار به دست گرفت ،پای در رکاب گذاشت،آرام بر گرده ی اسب نشست،سپس به گردنش دست کشید،آرام به سمت بازارچه ی کفاشها راند. قهوه چی قلیان آورد،بیک زاده سرتکان داد که نمی خواهد. دلال ها سر به سر گذاشته بودند وپچ پچ میکردند، از کسبه یکی به دیگری گفت: یوسف پول از کجا آورده است؟ یکی گفت: لابد آقاشکرالله داده است! از دلال ها یکی زیرزبان گفت:چه در سرش میگذرد؟ آن یکی گفت:خدائیش این اسب یک سوار مثل یوسف میخواهد نه این جوان تازه رس! هرکس چیزی میگفت.یوسف از بازارچه به سمت چپ راند از راسته ی بازار گذشت،از بالا خانه گذشت، از جلوی مغازه ی مسگر ها گذشت رسید به حمام جاجرمی،به سمت چپ راند،به راسته ی بالای بازار که رسید روی اسب را به طرف منظرکرد،دهنه را کشید،اسب روی دوپا ایستاد،شیهه کشید چنانکه گویی دریافته بود یوسف میخواهد چه کند از صاحبش کمک میخواست.بیک زاده از جایش بلند شد فریاد زد:الاغ!چه میکنی؟! یوسف بلند فریاد زد: بیک!اسب مال سوار است! سپس پای فشرد ،دهنه را رها کرد، اسب مانند تیری که ازچله ی کمان دررفته باشد از جایش پرید.بیک زاده ،دلال ها ،کسبه،خودشان را به دهانه ی بازار رساندند.اسب و یوسف از مسجد جامع گذشتند،به چشم بستنی به پای توپ رسیدند،کوچک و کوچک تر شدند سپس به پشت منظر سرازیر شدند و گم شدند.

کسبه ،دلال ها دهانهایشان باز مانده بود،بیک زاده رنگ از رخسارش پریده بود.حیران روکرد به مردم و گفت:برمیگرده؟! همه سرتکان دادند،کسبه وارد مغازه ها شدند،دلال هابه کاروانسرا برگشتند. بیچاره بیک زاه پرسید: باید چه کنم ؟ یکی گفت: بیک! برو از آقا شکرالله بپرس او یوسف راخوب میشناسد! آقا شکرالله از سرو صدا بیرو آمده بود. بیک رودررویش رفت.آقاشکرالله به یکی از دلال ها اشاره کرد و چیزی گفت. وقتی بیک زاده به آقا شکرالله رسید ،دلال هم با دو اسب کهر از کاروانسرا بیرون آمد. آقاشکرالله به بیک زاده گفت:ازمن میشنوی سوار اسب شو برو به قزاق باشی خبر بده!سپس روکردبه دلال و گفت:عبدالله!معطل نشین!این بیک جوان را ببر در کوچه سنگی به خانه ی قزاق باشی،زود باشین وقت نگذره! تمام غرور بیک زاده آب شده بود،چشمش به اشگ نشسته بود،مانند بره ای با گوشهای آویخته ،حرف شنوسوار اسب شد. عبدالله از پیش، اوهم از پس رفتند به سمت کوچه سنگی.آقا شکرالله سرش را تکان داد و زیرزبان گفت: خدا تورا لعنت کند یوسف!


 
 

 

 

Links

بانک اطلاعاتی بجنوردی‌ها

Recent

آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (7)
آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (6)
آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (5)
آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (4)
آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (3)
« آت مینن کئ دئ» / اسب مال سوار است (2)
آت مینن کئ دئ (اولکی پای)/ اسب مال سوار است (1)
ایریمنگ سئزلره / خانم سوسن قاسم آبادی
بی اخلاقی در سایت اترک نیوز ( خراسان شمالی)
بجنورد و بهار / زنده یاد دکتر ناویافر (تصویری)

Archives

2015
2015
2015
2014
2014
2014
2014
2014
2013
2013
2013
2013
2013
2012
2012
2012
2012
2012
2012
2012
2011
2011
2011
2011
2011
2010
2010
2010
2009
2009
2009
2009
2009
2008
2008
2008
2008
2008
2007
2007
2007
2007
2007
2006
2006
2006
2006
2006
2006

Logo


 

 

هرگونه برداشت از مطالب يا تصاوير اين وب‌لاگ بدون ذکر نام و آدرس ماخذ ممنوع است.
 
شراره انصاری
 

 

کليه‌ی حقوق اين سايت متعلق به شيندخت‌دات‌کام می‌باشد
 [ای‌ميل به سايت]  [ارسال اين صفحه به دوستان ]  []