شیندخت و بجنورد

خانه         يادداشت‌های روزانه         > بجنورد <         اشعار ترکی         آشپزخانه         فوتوبلاگ

31, 2015 03:10

 

آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (4)

 

حاجی غش غش گیلدئ یو دئدئ: یوسف!تام قره گئز مراله عاشئق اولیللن سن بو آته عاشئق اولئددنگ؟! منده کئ بئله بیر پول یوخدئ آیرئ بیرئ یه یم ایز وورمه! یوسف : نمی چئن ؟ حاجی: آخه اوقولجان! سنده یئددئ آسمانده بیر اولدوز یوخدئ !نه اعتباره بئله بیر پولئ سنه بئرسئلن ؟وثیقنگ با؟ تجارتخانگ با؟ ائو ایشی یئنگ با؟! گئددئنگ و او طرفدن قیئتمدئنگ،گری بئ چاره که سنه قرض بئرئددئ نم ائدسئن؟! یوسف باش آششاقه تاشله دئ یو دئدئ: راس دینگ حاجی،گری بیر آیرئ فکر ائدیم . سوره یوله دیشدئ گئددئ آقا شکرالله قومئ نئنگ عطار لئقئنئنگ ایلیئنده کورسئچه نئنگ ایستنده اوتردئ و فکره باتددئ. آقا شکرالله گئردئ یو باشئنئ ترپه ددئ یو دیل آستنده دئدئ: ملوم ده یی بو ارغه نئنگ باشئنده نمه گئچیه؟! آخشم یوسف گنم گلدئ و کورسئچه نئنگ ایستئنده اوتئردئ،تام بیلردئلن که یوسف بی زاده نئنگ آتئنئنگ فکرئنده دئ،بیلردئلن که او ایشئنگ کئششئ سئ دئ،یوکئ سئزئنگ ،ایشئ یم فقط آتئنگ دلال لئقئ دئ. وخدی بیر آتئ گتئرردئلن فیمت قوی سئلن،یئرئنن تورردئ،آتئنگ دورئنه تو لنردئ،ایاق له رئنه ،گئنسئنه،بودله رئنه،قورقه له رئنه ال چکردئ،مینردئ بیردور میدانئ وورردئ سوره گلردئ کروانسره نئنگ ایچئنده دیشردئ یو دیردئ: اللئ تئمن یا قرخ تئمن! آلن و ساتن اونئنگ سئزئنئ قبول ائدردئلن سوره دللال لئقئنئ بئرردئلن؛ بئش تمن،آلتئ تمن....

بی زاده تاپئلدئ،او وخدئ دئ که یوسف باش گتردئ بیر عاشئق کمئن آته گئزتیکدئ یودیل آستنده دئدئ: ماشالله! آیه دیه چئخمه کئ من بارم،نه نرم ایاق گئتریه ،نه یاخشئ بئلئنئ تو بئریه،ایاق له بلند، بوین کمان ، ایز مرال کمئن قه شنگ! واخ بو آت منئنگ الئمه ایش بئرر! بیرئ چاغئردئ :یوسف! یوسف! باخمدئ ،آت اونئ جادو ائدودئ،دئدئ : نمه دینگ دادو؟ آقا شکرالله دئدئ: دلئ اولئددنگ؟! بو آت دئ!بئله اونه باخینگ که بیرتازه یئ تئشن خوشگل قئزه؟ یوسف شوجئر کئ گئزئ نن آتئ رد وورردئ دئدئ: دادو جان! بو آتئنگ ایستئنده او تئرنگ،سرداری گیینگ،قره کول باشئنگده ایرئ قوینگ هر قئز گئرسئن ایریی سوو اولیه،باشرینگ ترکئنگده اوتر تنگ و قاچئرنگ.بی زاده آتئ نن بیردور کروانسره نئ ووردئ یو سوره چئخدئ گئددئ. آقا شکرالله باشئنی ترپددئ یو دیکانه گئردئ. مشته نئنگ سه سسئ کفاشله رئنگ بازارچه سئ نن گلردئ سوره میسگرله رئنگ دنگ و دونکئنده ایتردئ. حمام جاجرمی دن آدمله بغچه قوجاق له رئنده ،آق و یووئقلئ یو قرمئزلبو کمئن چئخردئلن. گین وقتی دامله رئنگ باشئ نن ایاق چکدئ درخت له رئنگ چنگئنه یوسف یئرئ نن بیردن توردئ باش دیکانه سالدئ یو دئدئ: دادو من گئددئم. آقا شکرالله دئدئ : هایره ؟ هنئز کئ تئزدئ؟ یوسف : گئدیم بیر ایشئم با. آقا شکرالله دئدئ : بسلامت !یوسف! بو آتئنگ فکرئنئ باشئنگ نن چوخارت!یوسف: دادو بیلیم نم ائدیم بو آتئ من سبایه چان ساتن آلیم.


حاجی غش غش خندید وگفت: یوسف! همه به غزال سیاه چشم عاشق میشن تو به این اسب عاشق شدی؟ در من که همچین پولی نیست به دیگری هم رو نزن! یوسف : برای چه ؟ حاجی: آخه پسر جان! تو درهفت آسمان یک ستاره نداری به چه اعتباری همچین پولی را به تو بدهند؟وثیقه داری؟ تجارتخانه داری؟ خانه و زندگی داری؟ رفتی یو از آنطرف برنگشتی!باید بیچاره که به تو وام داده است چه کند؟! یوسف سر پائین انداخت و گفت: راست میگی حاجی باید فکر دیگه ای بکنم! سپس براه افتاد و رفت جلو عطاری خویشش آقا شکرالله روی کرسیچه نشست و به فکر فرو رفت. آقاشکرالله دیدو سرش را تکان داد و زیر زبان گفت:معلوم نیست در سر این رند چه میگذرد؟! غروب دوباره یوسف آمد ،روی کرسیچه نشست همه میدانستند که یوسف درفکر اسب بیک زاده است،میدانستند که او مردعمل است نه حرف ،کارش هم فقط دلالی اسب است ،وقتی اسبی را برای قیمت گذاری میآوردند از جایش بلند میشد،گرد اسب میچرخید،به پاهایش ، سینه اش ،رانهایش،دنده هایش دست میکشید،سوار میشد دوری در میدان میزد سپس میآمد داخل کاروانسرا پیاده میشد و میگفت: پنجاه تومن یا چهل تومن و فروشنده و خریدار حرف اورا قبول میکردند سپس حق واسطه گری اش را میدادند:پنج تومان ،شش تومان.....


بیک زاده پیدایش شد،آنوقت بود که یوسف سر برداشت مانند یک عاشق به اسب دیده دوخت و زیر زبان گفت: ماشالله! به ماه میگه درنیا که من هستم،چه نرم قدم برمیدارد،چه خوب به کمرش تاب میاندازد،پاها بلند،گردن کمانئ،صورت مانند غزال زیبا!آخ این اسب به دست من کار خواهد داد! کسی صدایش کرد: یوسف! یوسف! یوسف نگاه نکرد اسب اورا جادو کرده بود گفت: چی میگی دایی؟آقا شکرالله گفت: دیوانه شدی ؟این ،اسب است طوری به او نگاه میکنی که دختری تازه رسیده و خوشگل است؟ یوسف همانوطور که با چشم اسب را می پائید گفت: دایی جان! رو این اسب بنشینی،سرداری بپوشی،قره کل برسر کج بگذاری هر دختری ببیند دلش آب می شود میتوانی بر ترکش بنشانی و فراری بدهی. بیک زاده با اسب دوری در کاروانسرا زد و سپس خارج شد و رفت.آبا شکرالله سر تکان دادو داخل مغازه شد. صدای مشته از بازار چه ی کفاشها میآمد سپس در صدای دنگ و دونگ مسگرها گم شد. ازحمام جاجرمی آدمها بغچه دربغل سفید شسته و سرخ مانند چغندر بیرون میآمدند. آقتاب وقتی از فراز بامه پا کشید بر نوک درختها یوسف از جایش ناگهان بلند شد،سر به مغازه فروبردوگفت: دایی من رفتم.آقا شکرالله گفت: کجا؟ هنوز که زوده؟! یوسف: میرم کاری دارم.آقا شکرالله گفت: بسلامت یوسف! فکر این اسب رااز سرت بیرون کن! یوسف: دایی میدانم چه کنم،این اسب را من تا فردا نقد میخرم.


 
 

 

 

Links

بانک اطلاعاتی بجنوردی‌ها

Recent

آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (5)
آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (4)
آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (3)
« آت مینن کئ دئ» / اسب مال سوار است (2)
آت مینن کئ دئ (اولکی پای)/ اسب مال سوار است (1)
ایریمنگ سئزلره / خانم سوسن قاسم آبادی
بی اخلاقی در سایت اترک نیوز ( خراسان شمالی)
بجنورد و بهار / زنده یاد دکتر ناویافر (تصویری)
بجنورد و بهار / زنده یاد دکتر ناویافر
نوروز ِکودکی های مان / آقای حسین قربانیان

Archives

2015
2015
2015
2014
2014
2014
2014
2014
2013
2013
2013
2013
2013
2012
2012
2012
2012
2012
2012
2012
2011
2011
2011
2011
2011
2010
2010
2010
2009
2009
2009
2009
2009
2008
2008
2008
2008
2008
2007
2007
2007
2007
2007
2006
2006
2006
2006
2006
2006

Logo


 

 

هرگونه برداشت از مطالب يا تصاوير اين وب‌لاگ بدون ذکر نام و آدرس ماخذ ممنوع است.
 
شراره انصاری
 

 

کليه‌ی حقوق اين سايت متعلق به شيندخت‌دات‌کام می‌باشد
 [ای‌ميل به سايت]  [ارسال اين صفحه به دوستان ]  []