شیندخت و بجنورد

خانه         يادداشت‌های روزانه         > بجنورد <         اشعار ترکی         آشپزخانه         فوتوبلاگ

23, 2015 12:30

 

آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (3)

 

یوسف آقا شکرالل نئنگ دیکانئنگ ایچدنده: دادو! آقا شکرالله: هه نمه دئ یوسف؟ یوسف : نه جئرکئ مئنگ تمن اله گتئریم؟! آقا شکرالله: چوخ پولدئ! نه می چئن ایستینگ؟! ایستینگ ایشالله خاتن آلنگ؟یوسف:یو دادوخاتن آلماق که بوقاد پول ایسمیه؟ آقاشکرالله:ایستینگ آششاقه باغ یوخاری باغ یا دیرمان آلنگ؟ یوسف:دادو!منئنگ گئزئم بو بی زاده نئنگ آتئنده قالئددئ؟ آقا شکرالله قاه قاه گیلدئ:قرخه یاخئننگ،بئله منه گلدئ که ایستینگ بیرقره گئز آلنگ؟بیلمه دئم ایستینگ بیرآق آت آلنگ!؟ یوسف : دادو نه جئرکئ بوپولئ اله گتئریم؟ آقا شکرالله : میه یول وورنگ!
یوسف او گئجه آقا شکرالله نئنگ دیکانئ نن بئ امید چئخدئ،سلانه سلانه،باش آششاقه یولئنی گنجفه اوینه ماقئنگ مجلسئنه چکدئ،بو اومیده که پول ائرتسئن،اما هرنمه بارئ یئدئی شوله رئ یم بای بئردئ. سبا ائرته قرقه چئنگئنئ پوخئنه وورمودئ اویاندئ،قرنقئ دالان نن چئخدئ بازاره،یارئم سنگی چئری نن بیرکاسه فرنئ یئدئ سوره یوله دیشدئ آرام آرام میدانن سبزه میدانه ،سبزه میدانن چارشنبه بازاره،سروان مله یه تا توپئنگ ایاقئنه گئددئ. منظرئنگ بورجئنئ نگ باشنده ایککی قره وول تفنگ قوین له رئنده کشیک بئرردئلن،بلندلئقده دوردئ،گئزئنئ ایراق داغله رئنگ دالئسئنه تیز ائدئئ،سوره ائزی نن دئدئ:اویانده پول یاتئددئ و من بویانده بئ پولم،ایاقئم یئ تئشسئن ائککی منگئ نن قیئته بیلیم. قزل ساچ دروازه مشد طرفدن چئخودئ اونه گیلردئ،دامله رئنگ ایستئنی و منظرئنگ یارئ سئنی قزل گین توتودئ.
یوسف قیئتدی ائزئ نن دیردئ گیدیم حاج علیشاه یارئم پادشا نئنگ اته یئنه ال ووریم ،مئنگ قرض ائدیم ائککی مئنگ وعده بئریم،سردارم اونئنگ پولدارلئقئنه دیئ،بو پول له گئزئنه گلمیه ایشالله بئرر! اما وخدی حاج علیشانئنگ تجارتخانه سئنه یئ تئشدئ پا کار اونه دئدئ ؛حاجی گئدئددئ تجارته روسیه یه. یوسف گئددئ حاج امان لله نئنگ سوراغنه که تازه گلودئ دیکانه. یوسف:سلام حاجی! حاجی: سلام یوسف ائرته تئرئ نن نمه سنئ بویانه چکئددئ؟ یوسف: مئنگ ایستیم آی باشئنده ائککئ مئنگ بئریم!حاجی: یوسف قره باسئددئ سه نئ؟! منئنگ سرمایم تام بئش ایزدئ اونئ یم قارداشئم نن شریکم،گئد خودای روزئنگی آیرئ یئرده حواله بئرسئن. یوسف گئددئ حاج علی اصغرئنگ بزازلئقئنه سبزه میدانئنگ یوخاری چپ باشئنده: هه یوسف عاشئق اولئددنگ ؟ائرته تئزئ نن خیابانله رئ گزینگ؟ یوسف: هئچ دئمه حاجی عشقئنگ ائوئ یانسئن مئنگ تمنه گیردئ!حاجی: او.......لابد ساچ له رئ قئزئل دن دئ ،گئزله رئ ملواری دن؟ یوسف : یو ،یو حاجی حان نه قئرئل دن دئ نه ملواری دن،اوت دئ جانئمه دیشئددئ،ایلدرئم دئ ایریئمئ چاخئددئ.حاجی: دئ کئمئنگ قئزئ دئ گئدی ائلچئ لئقه ارزان تی کتی! یوسف : ای حاجی جان! ائزئنگی او یوله وورمه ،مئنگ بی بو بی زاده نئنگ آتئنئ آلیم ،آیئنگ باشئنده دکانئنگی توپ توپ پارچه دن دولدئریم.


یوسف داخل مغازه ی آقاشکرالله: دایی! آقاشکرالله:ها یوسف چیه؟ یوسف :چطوری هزار تومان به دست بیارم؟ آقاشکرالله: پول زیادی است! برای چه میخواهی؟ میخوای انشاءالله زن بگیری؟ یوسف : نه دایی زن گرفتن که اینهمه پول نمی خواد؟ آقا شکرالله: میخوای باغ پائین باغ بالا یا آسیا بگیری؟ یوسف: دایی !چشم من دراین اسب بیک زاده مانده است! آقا شکرالله قاه قاه خندید:به چهل نزدیکی چنین به نظرم آمد که میخواهی یک سیاه چشم بگیری ندانستم میخوای یک اسب سفید بگیری! یوسف:دایی این پول را چطوری بدست بیارم؟ آقاشکرالله : مگه راه بزنی! یوسف آنشب از مغازه ی آقا شکرالله ناامید خارج شد،شل وول سرافکنده راهش را به سمت مجلس بازی ورق کشید،به این امید که پول ببرد اما هرچه هم داشت همانهاراهم باخت. فردا صبح هنوز کلاغ نوکش را به فضله اش نزده بود بیدار شد از قرنقئ دالان بیرون شد به بازار،بانیم نان سنگک یک پیاله فرنی را خورد سپس راه افتاد ؛آرام آرام از میدان به سبزه میدان از سبزه میدان به چهارشنبه بازار،ساربان محله تا پای توپ رفت.برفراز برج منظر دو قراول تفنگ بر دوش کشیک میدادند. دربلندی ایستاددیدگانش را ب پس کوههای دور متوجه کرد،سپس با خودش گفت: در آنطرف پول خوابیده است و من در این طرف بی پولم،پایم برسد با دوهزارتومان می توانم برگردم. خورشید موطلائی از سمت دروازه ی مشهد برآمده بود و به او میخندید. فراز بامهاو نیمه ی منظر را گرفته بود.

یوسف برگشت باخودش میگفت:میرم دست به دامن حاج علیشاه نیمه پادشاه میشوم،هزار وام میگیرم دوهزار وعده میدهم،سردارم به پولداری او نیست ،این پولها به چشمش نمی آید انشاء لله خواهد داد! اما وقتی به تجارتخانه ی او رسید پاکار به او گفت:حاجی رفته است به روسیه تجارت. یوسف رفت به سراغ حاج امان الله که تازه به مغازه آمده بود. یوسف : سلام حاجی! حاجی:سلام یوسف!صبح زودچه تورا به اینورا کشیده است؟! یوسف : هزار میخواهم سرماه دوهزار میدهم؟ حاجی:یوسف !کابوس تورا گرفته است؟ سرمایه ی من همه اش پانصده آنراهم با برادرم شریکم برو خدا روزی ات را جای دیگه حوال بدهد! یوسف رفت به بزازی حاجی علی اصغر در چپ بالای سبزه میدان: ها یوسف! عاشق شدی صبح زود خیابانهارا میگردی؟! یوسف: هیچ نگو حاجی خانه ی عشق بسوزه،گیر هزار تومانه!حاجی: او...... لابد موهایش از طلاست و چشم هایش از مروارید؟! یوسف : نه ،نه حاجی جان! نه طلاست نه مروارید،آتش است به جانم افتاده،رعد است دلم را سوزانده!حاجی: بگو دختر کیه بریم خواستگاری ارزان تمام کنیم! یوسف :ای حاجی جان !خودت را به اون راه نزن! هزار بده اسب این بیک زاده را بخرم سرماه مغازه ات را توپ توپ از پارچه پرکنم.



 
 

 

 

Links

بانک اطلاعاتی بجنوردی‌ها

Recent

آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (4)
آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (3)
« آت مینن کئ دئ» / اسب مال سوار است (2)
آت مینن کئ دئ (اولکی پای)/ اسب مال سوار است (1)
ایریمنگ سئزلره / خانم سوسن قاسم آبادی
بی اخلاقی در سایت اترک نیوز ( خراسان شمالی)
بجنورد و بهار / زنده یاد دکتر ناویافر (تصویری)
بجنورد و بهار / زنده یاد دکتر ناویافر
نوروز ِکودکی های مان / آقای حسین قربانیان
زنگ شتر / آقای علی اصغر فخار

Archives

2015
2015
2014
2014
2014
2014
2014
2013
2013
2013
2013
2013
2012
2012
2012
2012
2012
2012
2012
2011
2011
2011
2011
2011
2010
2010
2010
2009
2009
2009
2009
2009
2008
2008
2008
2008
2008
2007
2007
2007
2007
2007
2006
2006
2006
2006
2006
2006

Logo


 

 

هرگونه برداشت از مطالب يا تصاوير اين وب‌لاگ بدون ذکر نام و آدرس ماخذ ممنوع است.
 
شراره انصاری
 

 

کليه‌ی حقوق اين سايت متعلق به شيندخت‌دات‌کام می‌باشد
 [ای‌ميل به سايت]  [ارسال اين صفحه به دوستان ]  []