شیندخت و بجنورد

خانه         يادداشت‌های روزانه         > بجنورد <         اشعار ترکی         آشپزخانه         فوتوبلاگ

8, 2015 02:15

 

« آت مینن کئ دئ» / اسب مال سوار است (2)

 

گرده سئنده بیر تازه تورن بی زاده اوتورودئ،اینئنده بیر یونگل انگلیسی فاستانی دن سرداری،باشئنده؛ قره قره کولدن درگه،قره سبیل تازه دوداقله رئننگ دالئسئنده،ساغری چکمه ایا قئنده
آستئنده ساری ساغری چرم نن زین ،رنگلی کچه نئنگ ایستنده،آتئنگ یراقله رئ تام نگین لئ،یال له رئ برابر بوینئنده قرخئلودئ،قره کجه یئ آللئنئنگ ایستئنده،آت دئمه بیررخش دئ؛ ال ایاق بلند،گئنس تخت و تلار؛قویرقئ دیگین ده،بوینئ کمان ،ایاق گئترردئ بئله که دینگ طبل چالردئ. گلدئ گلدئ،میننئنگ غروردن باشئ عرش ده،آتئنگ گئزئ فرش ده،تخت و تلار،کاسب له رئنگ گئزئ آچچئق،دلال له رئنگ آقزئ آچچئق،دالان نن گئچدئ کروانسره یه گئردئ. یوسف بئلی باقلئ استکانن چای نعلبکی یه تئ کدئ،قند آقزئنده بیر قولوپ هورت چکدئ اما حواسسئ آته یو مینه نئنه یئ دئ. بی بیردور ووردئ قه یئتدئ،دالان نن چئخدئ،یوسف یئرئنن توردئ آتئنگ ایلیئنئ توددئ،آت هورکئللدئ . یوسف تئز دئدئ: بی! آت ساتلئقدئ؟ بی زاده که درگه کولته سئنئ تاآللئنه اوریب قویودئ،آستئنن،یوخارئ دن دلاله باخدئ یو دئدئ: مئنگ تئمن،آله بیلینگ؟
یوسف بیر سوت چکدئ و دئدئ: چوخ پولدئ؟! بی زاده دئدئ: یولئ آچ گئدیم! و ایاقله رئنی آتئنگ پلله رئنه قئسدئ،یوسف کولته باشئ نن کتردئ و تعظیم ائددئ و یول آچدئ: بویرئنگ!بویرئنگ! بی زاده شو یولدن که گلودئ ،گئددئ. یوسف خیابانه ائزئنی یئ تئردئ و گئزنن اونئ یوله سالدئ و ایریئنده دئدئ: بورخش گری منئنکئ اولسئن. وخدی یوسف فیئتدئ یئرئنه هرکئم اونن بیرزاد سورئشردئ: یوسف نئچه دئدئ؟ یوسف نمولدئ؟ساتمسدئ؟ یوسف !گئزئنگ بو آت ده قالئددئ ها! اما یوسف هئچ دئمه دئمدی. خب گئددئ یو یئرئنده اوتئردئ. قوه چئ بیر بئلئ باقلی استکان ،چای نعلبکی ده الئنه بئردئ و دئدی: یوسف ! بو اسفرایئنئنگ بیئ نئنگ اوقلئ دئ سره ساب اول !سنئنگ لقمه نگ ده یئ؟ یوسف بیر قورت چایه ووردئ ،قند آقزئنده مزه ائددئ و دئدئ: سن سره ساب اول سووئشمه سنگ!استکانله رئنگ سئنر ایزو گئزئنگئ یاره ائدر! قهوه چی: بئزدن دئماق! دئدئ یو گئددئ. آخشم گئدردئ که گئجه نئنگ قوجاقئنده ایت سئن. نه میسگر له رئنگ دیکانئنن نه کفاش له رئنگ بازار چه سئ نن سس گلمسدئ.ترکمن له رئنگ اذانئ تی کنودئ ایندئ شیعه نئنگ اذانئ کوچه خیابان ده چاقئرردئ. کاسبله دیکان ایلیئنده قول چو ممورودئلن افدووه نئنگ سووئ نن وضو توتردئلن.

بر پشتش بیک زاده ای نوجوان نشسته بود،یک سرداری از فاستونی انگلیسی سبک به بر داشت. برسرش درگه سیاهی از قره کل داشت.سبیل تازه رسته در پس لبهایش،چکمه از چرم ساغری به پایش
درزیرش از چرم زردساغری زین روی نمد رنگی،تمام یراقهای اسب نگین نشان،یالهایش برابر روی گردن تراشیده شده بود،کجک سیاهش ری پیشانی،اسب نگو یک رخش،دست وپا بلند،سینه ستبر،دمش گره خورده،گردن کمانی،پا ورمی چید چنانکه گویی طبل می نواخت. آمد ،آمد، سوار سرش از غرور در عرش،دیدگان اسب در فرش،ستبر،چشمهای کسبه گشاد ،دهان دلال ها باز ، از دالان عبور کرد و وارد کاروانسرا شد. یوسف از استکان کمر باریک چای به نعلبکی ریخت،قند در دهان یک جرعه هورت کشید اما حواسش به اسب بودو سوارش. بیک دوری زد و برگشت،از دالان در آمد. یوسف ازجایش برخاست وجلو اسب را گرفت،اسب فروفرئ کرد. یوسف فورن گفت: بیک! اسب فروشیه؟ بیک زاده که کلاه درگه اش را تا پیشانی کج گذاشته بود از زیر آن و از بالا به دلال نگاه کرد و گفت: هزار تومان،می توانی بخری؟

یوسف سوتی کشید و گفت: پول زیادی است؟! بیک زاده گفت: راه را باز کن برم! و پاهایش را به پهلو های است فشرد. یوسف کلاه از سر برگرفت و تعظیم کرد و راه باز کردو گفت: بفرمائین !بفرمائین؟ بیک زاده از همان راهی که آمده بود ،رفت.یوسف خودش را به خیابان رساند و با چشم اورا بدرقه کرد و دردل گفت: این رخش باید مال من باشد. وقتی یوسف برگشت به جایش هرکس از او سئوالی میکرد: یوسف چند گفت؟ یوسف چه شد؟ نمیفروخت؟ یوسف! چشمت دراین اسب مانده است ها! اما یوسف هیچ نگفت. خاموش رفت ودر جایش ننشست. قهوه چی یک استکان کمرباریک چایی در نعلبکی به دستش داد و گفت: یوسف! این پسر بیک اسفراین است مواظب باش! لقمه ی تو نیست؟ یوسف جرعه ای چایی نوشید ،قند دردهان مزه کرد و گفت: تو مواظب باش سر نخوری !استکانهایت خواهن شکست سرورویت رازخمی خواهند کرد! قهوه چی: ازما گفتن ! گفت و رفت. غروب میرفت که درآغوش شب گم شود.نه از مغازه ی مسگرها نه از بازار چه ی کفاش ها صدایی نمیآمد. اذان ترکمنها به پایان رسیده بود حالا اذان شیعه در کوچه خیابان فرامیخواند.کسبه در جلو مغازه آستین بالا زده بودند و با آب آفتابه وضو میگرفتند.


 
 

 

 

Links

بانک اطلاعاتی بجنوردی‌ها

Recent

آت مینن کئ دئ / اسب مال سوار است (3)
« آت مینن کئ دئ» / اسب مال سوار است (2)
آت مینن کئ دئ (اولکی پای)/ اسب مال سوار است (1)
ایریمنگ سئزلره / خانم سوسن قاسم آبادی
بی اخلاقی در سایت اترک نیوز ( خراسان شمالی)
بجنورد و بهار / زنده یاد دکتر ناویافر (تصویری)
بجنورد و بهار / زنده یاد دکتر ناویافر
نوروز ِکودکی های مان / آقای حسین قربانیان
زنگ شتر / آقای علی اصغر فخار
فرنی فروش / آقای علی اصغر فخار

Archives

2015
2015
2014
2014
2014
2014
2014
2013
2013
2013
2013
2013
2012
2012
2012
2012
2012
2012
2012
2011
2011
2011
2011
2011
2010
2010
2010
2009
2009
2009
2009
2009
2008
2008
2008
2008
2008
2007
2007
2007
2007
2007
2006
2006
2006
2006
2006
2006

Logo


 

 

هرگونه برداشت از مطالب يا تصاوير اين وب‌لاگ بدون ذکر نام و آدرس ماخذ ممنوع است.
 
شراره انصاری
 

 

کليه‌ی حقوق اين سايت متعلق به شيندخت‌دات‌کام می‌باشد
 [ای‌ميل به سايت]  [ارسال اين صفحه به دوستان ]  []