مطلب زير را يكي از همشهريان عزيز با ايميل فرستادند كه خواندنش خالي از لطف نيست.
اولین کارخانهي نوشابهسازی در دو دهنه مغازه واقع در خیابان بشقارداش کمی بالاتر از کوچه شترخانه راهاندازی شد و دونوع نوشابه گاز دار, یکی بیرنگ بنام ”لیموناد” که گاهی ”لیمولاد” هم تلفظ میکردیم , بهقیمت دو ریال و دیگری ”سینال” به رنگ (آيس تی) قهوهای بسیار کمرنگ بقیمت سه ریال. مقدار گاز محلول بمراتب بیشتر از نوشابههای گازدار کنونی بود. نوجوانان وجوانان بعلت عدم امکانات تفریحی از هر وسیلهای بنوعی ابزار وامکانات تفریح و شادی برای خود تهیه میکردند, لذا یک نوع بازی نوشابه باز کنی رایج شد, بدین شکل که دو حریف هر کدام یک شیشه نوشابه در دست گرفته ودو تشتک سر نوشابه را به حالت قلاب بیکدیگر قرارداده وبا کشیدن آنها یکی از تشتکها جدا شده و با باز شدن آن بازنده بازی مشخص و موظف به پرداخت بهای هر دو نوشابه میشد و تماشاچیان نیز اغلب بیبهره نبودند و نوشابههايی که باز شده بود به آنان میدادند و هر کدام چند قلپی میخوردن آن زمانها دهنی خوردن و یا از بطری نخوردن زیاد رایج نبود و غير بهداشتي هم نبود چون تمام بچه های مردنی آن موقع مرده بودند و انانی که باقي مانده بودند کاملا مصونیت داشتند و ضد ضربه شده بودند. طول عمر نوشابه های لیموناد -سینال زیاد نبود که با ورود کانادادرای وفانتا و سپس کوکاکلا و پپسی کولا, اجبارن نوشابههای ساخت بجنورد از رده خارج شد.