شیندخت و بجنورد

خانه         يادداشت‌های روزانه         > بجنورد <         اشعار ترکی         آشپزخانه         فوتوبلاگ

24, 2010 11:16

 

ره‌آورد سفر به بجنورد

 

در گشت و گذارم در کوچه‌های قدیمی بجنورد, از کوچه جواهری ماه به کوچه حمام نور, کوچه بن‌بستی بود که در انتهای کوچه خانه قدیمی جلب توجه کرد. نزدیک خانه قدیمی رفتم تا عکس بی‌اندازم آقای جوانی که سرایدار آن‌جا بود رسید و اجازه داد وارد خانه شوم. به گفته ایشان, آن خانه قدیمی" حسینیه مرتضوی" نام داشت که مخروبه شده و قرار است از طرف سازمان اوقاف تخریب و بازسازی شود.

این خانه که قدمتش به بیش از نیم قرن می‌رسد از معدود بناهای قدیمی با این سبک معماری است که متاسفانه به‌زودی تخریب می‌شود.

به سقف‌های چوبی این بنا نگاه کنید بعد از نیم قرن همچنان باقی مانده.

حوض قدیمی که تاریخ 1336 روی آن حک شده نشان‌گر قدمت آن خانه است.





در گذشته نان‌های سنتی بجنورد شامل : فَتیر( نان شیرمال ) - * قَتلَمَه ( نان ورقه‌ای )_ * نان چریشی – قطاب و ... در خانه‌ها درست می‌شد ولی امروزه کارگاه‌های زیادی در بجنورد این نان‌ها را به طریق سنتی تهیه می‌کنند. این کارگاه در کوچه حمام نور یکی از آن‌هاست.





انتهای کوچه حمام نور که به سبزه میدان در چهارشنبه‌بازار منتهی می‌شود.




سبزه میدان





اشتباه نکنید این‌جا یک خیابان جدید و نوساز نیست. این‌جا قبلن میدان قیام ( شاه سابق) بود.





میدان قیام( شاه) یکی از میادین قدیمی در خیابان اصلی بجنورد ( تهران- مشهد) قرارداشت که بین میدان فردوسی ومیدان کارگر واقع بود ولی تخریب این میدان قدیمی گویا تنها راه حل برای رفع مشکل ترافیکی این خیابان بود. این دومین میدان قدیمی است که تخریب شده. قبلن میدان هفده شهریور( نزدیک دبیرستان ایراندخت) تخریب شد.





چنارهای زیبا و نام خیابان فردوسی شاید تنها یادگارهای به جا مانده از این خیابان قدیمی و زیباست. چون خانه‌های ویلایی و باغ‌های زیبای متعلق به شادلوها که در این خیابان واقع بود همه تبدیل به خانه‌های نوساز و آپارتمان شده اند و خیابان فردوسی از آن حالت دنجی که در گذشته داشت، خارج شده.
خیابان فردوسی در گذشته به زیبایی و سرسبزی خیابان ولی‌عصر( پهلوی) تهران بود و هردو زیبایی‌شان را از دست دادند ولی خیابان فردوسی نام اصیل و قدیمی‌اش را حفظ کرده.
خیابان فردوسی همیشه یادآور خاطرات خوب کودکی و نوجوانیم بود





در انتهای خیابان قیام در ابتدای روستای ملکش ,زمانی باغ بزرگی وجود داشت که به‌نام " باغ اردشیر خان" معروف بود که متعلق به "اردشیر خان شادلو" یکی از نماینده‌گان مجلس زمان پهلوی بود و امروز از این باغ تک درختانی نیمه خشک به‌جای مانده تا شاهد رشد شهرکی بنام "شهر ناوک" باشند.





این باغ روبروی خانه پدری‌ام واقع بود. در گذشته هرگاه در تراس خانه‌مان می‌نشستیم از خنکای درختان این باغ لذت می‌بردیم ولی امروز... گرما و گرد و غبار و سروصداهای حاصل از ایجاد خیابان جدید و شهرک در حال احداث, لذت نشستن در تراس را از ما گرفته .
شاید روستائیان ملکشی از این‌که روستای آنها به شهر پیوسته و زمین‌هایشان ارزش بیشتری پیدا کرده خوشحال باشند ولی افسوس که نمی‌دانند چه چیزهای باارزش‌تری را از دست می‌دهند.
ما چه بهای سنگینی را برای افزایش جمعیت و توسعه شهر می‌پردازیم.

*قتلمه : نانی است که با شکر و کره محلی خورده می‌شود و به "فتیر مسگه" معروف است.
*چریش : نوعی سبزی کوهی است که در فصل بهار در بجنورد متداول است . شبیه تره فرنگی ولی کوچک‌تر از آن است.


 
 

 

 

Links

بانک اطلاعاتی بجنوردی‌ها

Recent

ره‌آورد سفر به بجنورد

Archives

2014
2013
2013
2013
2013
2013
2012
2012
2012
2012
2012
2012
2012
2011
2011
2011
2011
2011
2010
2010
2010
2009
2009
2009
2009
2009
2008
2008
2008
2008
2008
2007
2007
2007
2007
2007
2006
2006
2006
2006
2006
2006

Logo


 

 

هرگونه برداشت از مطالب يا تصاوير اين وب‌لاگ بدون ذکر نام و آدرس ماخذ ممنوع است.
 
شراره انصاری
 

 

کليه‌ی حقوق اين سايت متعلق به شيندخت‌دات‌کام می‌باشد
 [ای‌ميل به سايت]  [ارسال اين صفحه به دوستان ]  []